Arama

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ ۝١

Hayır, yemin ederim o kıyamet gününe.

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ۝٢

Yine hayır, yemin ederim o sürekli kendini kınayan nefse.

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ۝٣

İnsan, kendisinin kemiklerini bir araya toplayamayacağımızı mı sanıyor?

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ۝٥

Fakat insan günahı devam ettirmek ister.

يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ۝١٠

İşte o gün insan, "kaçacak yer neresi?" der.

كَلَّا لَا وَزَرَ ۝١١

Hayır, hayır, yok bir siper.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ۝١٣

O gün insana, yapıp öne sürdüğü ve geri bıraktığı ne varsa bildirilir.

بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ ۝١٤

Doğrusu insan kendi nefsini görür,

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ۝١٦

Onu hemen okumak için dilini depretme.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ۝٢٠

Hayır, siz peşin olanı (dünyayı) seviyorsunuz da

وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ۝٢١

Ahireti bırakıyorsunuz.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ۝٢٦

Hayır hayır, ne zaman ki can köprücük kemiklerine dayanır,

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ۝٣١

Fakat o, ne sadaka verdi, ne namaz kıldı.

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ۝٣٦

İnsan başıboş bırakılacağını mı sanır?

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝٣٩

Ondan da iki cinsi; erkek ve dişiyi var etti.