İnşikâk Suresi

إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ۝١

iẕe-ssemâü-nşeḳḳat.

Gök yarıldığı,

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ۝٢

veeẕinet lirabbihâ veḥuḳḳat.

Rabbini dinleyip kendisine yaraşır şekilde boyun eğdiği vakit,

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ۝٣

veiẕe-l'arḍu müddet.

Yer uzatılıp düzlendiği,

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ۝٤

veelḳat mâ fîhâ veteḫallet.

İçinde ne varsa attığı ve tamamen boşaldığı

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ۝٥

veeẕinet lirabbihâ veḥuḳḳat.

Ve Rabbini dinleyip kendisine yaraşır şekilde boyun eğdiği vakit,

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَـٰقِيهِ ۝٦

yâ eyyühe-l'insânü inneke kâdiḥun ilâ rabbike kedḥan femülâḳîh.

Ey insan! Kuşkusuz sen Rabbine doğru çaba üstüne çaba sarfetmektesin, nihayet O'na varacaksın.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ۝٧

feemmâ men ûtiye kitâbehû biyemînih.

O vakit kitabı sağ eline verilen,

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ۝٨

fesevfe yüḥâsebü ḥisâbey yesîrâ.

Kolay bir hesapla hesaba çekilecek,

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ۝٩

veyenḳalibü ilâ ehlihî mesrûrâ.

Ve sevinçli olarak ailesine dönecektir.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ۝١٠

veemmâ men ûtiye kitâbehû verâe żahrih.

Ama kitabı arkasından verilen,

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًا ۝١١

fesevfe yed`û ŝübûrâ.

"Yetiş ey ölüm!" diye bağıracak

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ۝١٢

veyaṣlâ se`îrâ.

Ve alevli ateşe girecektir.

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ۝١٣

innehû kâne fî ehlihî mesrûrâ.

Çünkü o ailesi içinde sevinçli idi.

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ۝١٤

innehû żanne el ley yeḥûr.

Hiç Rabbine dönmeyeceğini sanmıştı.

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًا ۝١٥

belâ. inne rabbehû kâne bihî beṣîrâ.

Hayır Rabbi onu görmekte idi.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ۝١٦

felâ uḳsimü bişşefeḳ.

Şimdi, yemin ederim o şafağa,

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ۝١٧

velleyli vemâ veseḳa.

Geceye ve içinde barındırdığı şeylere,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ۝١٨

velḳameri iẕe-tteseḳa.

Derlendiği zaman o aya,

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ ۝١٩

leterkebünne ṭabeḳan `an ṭabaḳ.

Ki, siz elbette halden hale geçeceksiniz.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۝٢٠

femâ lehüm lâ yü'minûn.

Böyleyken onlar neden acaba iman etmezler?

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ۝٢١ ۩

veiẕâ ḳurie `aleyhimü-lḳur'ânü lâ yescüdûn.

Karşılarında Kur'ân okunduğu vakit secde etmezler?

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ۝٢٢

beli-lleẕîne keferû yükeẕẕibûn.

Aksine o nankörler yalanlıyorlar.

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ۝٢٣

vellâhü a`lemü bimâ yû`ûn.

Oysa Allah içlerinde sakladıklarını biliyor.

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ۝٢٤

febeşşirhüm bi`aẕâbin elîm.

Onun için onlara elem verici bir azabı müjdele.

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ۝٢٥

ille-lleẕîne âmenû ve`amilu-ṣṣâliḥâti lehüm ecrun gayru memnûn.

Ancak iman edip iyi ameller işleyenler başkadır. Onlara tükenmez bir ecir vardır.