Şems Suresi

وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

veşşemsi veḍuḥâhâ.

Güneş'e ve onun parıltısına,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

velḳameri iẕâ telâhâ.

Güneş'in ardından gelen Ay'a,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝٣

vennehâri iẕâ cellâhâ.

Güneş'i açıp ortaya çıkaran gündüze,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

velleyli iẕâ yagşâhâ.

Onu örten geceye,

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

vessemâi vemâ benâhâ.

Göğe ve onu bina edene,

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

vel'arḍi vemâ ṭaḥâhâ.

Yere ve onu döşeyene,

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝٧

venefsiv vemâ sevvâhâ.

Nefse ve onu biçimlendirene,

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝٨

feelhemehâ fücûrahâ vetaḳvâhâ.

Sonra da ona kötülük ve takva kabiliyetini verene yemin olsun ki,

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝٩

ḳad efleḥa men zekkâhâ.

Elbette nefsini temizleyip parlatan kurtulmuştur.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١٠

veḳad ḫâbe men dessâhâ.

Onu kirletip gömen de ziyan etmiştir.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

keẕẕebet ŝemûdü biṭagvâhâ.

Semud, azgınlığıyla Hakk'ı yalanladı,

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

iẕi-mbe`aŝe eşḳâhâ.

En azgınları ileri atılınca,

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا ۝١٣

feḳâle lehüm rasûlü-llâhi nâḳate-llâhi vesuḳyâhâ.

Allah'ın Rasulü (Salih peygamber) onlara: "Allah'ın devesini ve onun su nöbetini gözetin." demişti.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

fekeẕẕebûhü fe`aḳarûhâ. fedemdeme `aleyhim rabbühüm biẕembihim fesevvâhâ.

Fakat onlar peygamberi yalanlayıp deveyi kestiler. Rableri de günahlarını başlarına geçiriverdi de orayı dümdüz etti.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا ۝١٥

velâ yeḫâfü `uḳbâhâ.

Öyle ya, Allah bu işin sonundan korkacak değil ya.