Arama

مُّهْطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِ ۖ يَقُولُ ٱلْكَـٰفِرُونَ هَـٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌ ۝٨

O çağırana koşarak, kâfirler: "Bu çetin bir gündür." derler.

وَحَمَلْنَـٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَٰحٍ وَدُسُرٍ ۝١٣

Nuh'u da tahtalardan yapılmış, çivilerle (çakılmış gemi) üzerinde taşıdık.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ۝١٦

Benim azabım ve uyarılarım nasılmış (görsünler)

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ۝١٨

Âd (kavmi) da yalanladı, azabım ve uyarılarım nasıl oldu?

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ۝٢١

Nasılmış benim azabım ve uyarım?

فَقَالُوٓا۟ أَبَشَرًا مِّنَّا وَٰحِدًا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذًا لَّفِى ضَلَـٰلٍ وَسُعُرٍ ۝٢٤

"Bizden bir insana mı uyacağız? O takdirde biz apaçık bir sapıklık ve çılgınlık içine düşmüş oluruz." dediler.

أَءُلْقِىَ ٱلذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ ۝٢٥

"Zikir, aramızdan ona mı bırakıldı? Hayır o, yalancı, küstahın biridir" (dediler).

سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَّنِ ٱلْكَذَّابُ ٱلْأَشِرُ ۝٢٦

Yarın onlar, yalancı, küstahın kim olduğunu bilecekler.

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ۝٣٠

Ama azabım ve uyarılarım nasıl oldu.

وَلَقَدْ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيْفِهِۦ فَطَمَسْنَآ أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا۟ عَذَابِى وَنُذُرِ ۝٣٧

Onun konuklarından murad almaya kalkıştılar. Biz de gözlerini siliverdik. "Haydi azabımı ve uyarılarımı tadın!" (dedik).

وَلَقَدْ صَبَّحَهُم بُكْرَةً عَذَابٌ مُّسْتَقِرٌّ ۝٣٨

Sabah erken, onları kararlı bir azab yakaladı.

فَذُوقُوا۟ عَذَابِى وَنُذُرِ ۝٣٩

"Azabımı ve uyarılarımı tadın!" (dedik).