Beled Suresi

لَآ أُقْسِمُ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

lâ uḳsimü bihâẕe-lbeled.

Andolsun bu beldeye

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

veente ḥillüm bihâẕe-lbeled.

Ki sen bu beldede oturmaktasın.

وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ ۝٣

vevâlidiv vemâ veled.

Ve and olsun baba ve çocuğuna.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

leḳad ḫalaḳne-l'insâne fî kebed.

Biz insanı gerçekten bir sıkıntı içinde yarattık.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ ۝٥

eyaḥsebü el ley yaḳdira `aleyhi eḥad.

İnsan, kendisine karşı kimse güç yetiremez mi sanıyor?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا ۝٦

yeḳûlü ehlektü mâlel lübedâ.

Ben, yığın yığın mal yok ettim diyor.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝٧

eyaḥsebü el lem yerahû eḥad.

Kendisini bir gören olmadı mı sanıyor?