Nâziât Suresi

وَٱلنَّـٰزِعَـٰتِ غَرْقًا ۝١

vennâzi`âti garḳâ.

Andolsun şiddetle çekip çıkaranlara,

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا ۝٢

vennâşiṭâti neşṭâ.

Usulcacık çekenlere,

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا ۝٣

vessâbiḥâti sebḥâ.

Yüzüp yüzüp gidenlere,

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا ۝٤

fessâbiḳâti sebḳâ.

Yarışıp geçenlere,

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا ۝٥

felmüdebbirâti emrâ.

Derken bir iş çevirenlere kasem olsun (ki kıyamet var).

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ۝٦

yevme tercüfü-rrâcifeh.

O gün deprem sarsar,

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ۝٧

tetbe`uhe-rrâdifeh.

Onu ikinci bir sarsıntı izler.

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ۝٨

ḳulûbüy yevmeiẕiv vâcifeh.

Yürekler vardır, o gün kaygıdan hoplar.

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ ۝٩

ebṣâruhâ ḫâşi`ah.

Gözler kalkmaz saygıdan.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ۝١٠

yeḳûlûne einnâ lemerdûdûne fi-lḥâfirah.

Diyorlar ki: "Biz tekrar eski halimize mi döndürülecekmişiz?

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً ۝١١

eiẕâ künnâ `iżâmen neḫirah.

"Biz, çürümüş kemikler olduktan sonra ha?"

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ۝١٢

ḳâlû tilke iẕen kerratün ḫâsirah.

"Öyleyse bu çok zararlı bir dönüştür." dediler.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ ۝١٣

feinnemâ hiye zecratüv vâḥideh.

Fakat o bir tek haykırıştır.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ۝١٤

feiẕâ hüm bissâhirah.

Bir de bakarsın hepsi meydandadır.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ۝١٥

hel etâke ḥadîŝü mûsâ.

Musa'nın haberi sana geldi mi?