Abese Suresi

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ۝٣٤

yevme yefirru-lmerü min eḫîh.

O gün kişi kaçar, kardeşinden...

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۝٣٥

veümmihî veebîh.

Anasından, babasından..

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۝٣٦

veṣâḥibetihî vebenîh.

Eşinden ve oğullarından.

لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ۝٣٧

likülli-mriim minhüm yevmeiẕin şe'nüy yugnîh.

Onlardan her birinin o gün başından aşan işi vardır.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ۝٣٨

vucûhüy yevmeiẕim müsfirah.

Yüzler var ki, o gün parıl parıl,

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ۝٣٩

ḍâḥiketüm müstebşirah.

Güler, sevinir.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ۝٤٠

vevucûhüy yevmeiẕin `aleyhâ gaberah.

Yüzler de var ki, o gün tozlanmış,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١

terheḳuhâ ḳaterah.

Onları karanlık bürümüş,

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ۝٤٢

ülâike hümü-lkeferatü-lfecerah.

İşte onlardır kâfirler, haktan sapanlar.