Vâkıa Suresi

إِذَا وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ۝١

iẕâ veḳa`ati-lvâḳi`ah.

Olacak vak'a olduğu zaman

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ ۝٢

leyse livaḳ`atihâ kâẕibeh.

Onun oluşunu yalanlayacak kimse yoktur.

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ ۝٣

ḫâfiḍatür râfi`ah.

O, alçaltıcıdır, yükselticidir.

إِذَا رُجَّتِ ٱلْأَرْضُ رَجًّا ۝٤

iẕâ rucceti-l'arḍu raccâ.

Yer şiddetle sarsıldığı

وَبُسَّتِ ٱلْجِبَالُ بَسًّا ۝٥

vebüsseti-lcibâlü bessâ.

Dağlar serpildikçe serpildiği

فَكَانَتْ هَبَآءً مُّنۢبَثًّا ۝٦

fekânet hebâem mümbeŝŝâ.

Dağılıp toz duman haline geldiği

وَكُنتُمْ أَزْوَٰجًا ثَلَـٰثَةً ۝٧

veküntüm ezvâcen ŝelâŝeh.

Ve sizler üç sınıf olduğunuz zaman

فَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝٨

feaṣḥâbü-lmeymeneti mâ aṣḥâbü-lmeymeneh.

Sağın adamları (var ya) ne mutludurlar onlar!

وَأَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ مَآ أَصْحَـٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝٩

veaṣḥâbü-lmeş'emeti mâ aṣḥâbü-lmeş'emeh.

Solun adamları ise ne uğursuzdurlar onlar!

وَٱلسَّـٰبِقُونَ ٱلسَّـٰبِقُونَ ۝١٠

vessâbiḳûne-ssâbiḳûn.

Önde olanlar (var ya), onlar öncüdürler.

أُو۟لَـٰٓئِكَ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝١١

ülâike-lmüḳarrabûn.

İşte o yaklaştırılanlar,

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝١٢

fî cennâti-nne`îm.

Nimet cennetlerindedirler.

ثُلَّةٌ مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٣

ŝülletüm mine-l'evvelîn.

Çoğu önceki ümmetlerden,

وَقَلِيلٌ مِّنَ ٱلْـَٔاخِرِينَ ۝١٤

veḳalîlüm mine-l'âḫirîn.

Birazı da sonrakilerden.

عَلَىٰ سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ ۝١٥

`alâ sürurim mevḍûneh.

(Onlar) cevherlerle işlenmiş tahtlar üzerindedirler.

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيْهَا مُتَقَـٰبِلِينَ ۝١٦

müttekiîne `aleyhâ müteḳâbilîn.

Karşılıklı olarak onların üzerinde yaslanırlar.