Kalem Suresi

نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ۝١

nûn. velḳalemi vemâ yesṭurûn.

Nûn, Kaleme ve yazdıklarına andolsun.

مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ ۝٢

mâ ente bini`meti rabbike bimecnûn.

Sen Rabbinin nimetiyle mecnun değilsin.

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ ۝٣

veinne leke leecran gayra memnûn.

Kuşkusuz senin için tükenmez bir ecir var.

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ ۝٤

veinneke le`alâ ḫulüḳin `ażîm.

Sen elbette yüce bir ahlak üzeresin.

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ۝٥

fesetübṣiru veyübṣirûn.

Sen de göreceksin, onlar da görecek.

بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ۝٦

bieyyikümü-lmeftûn.

Hanginizde imiş o fitne ve cinnet.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ۝٧

inne rabbeke hüve a`lemü bimen ḍalle `an sebîlih. vehüve a`lemü bilmühtedîn.

Doğrusu Rabbin, yolundan sapanı en iyi bilendir. Hidayete ereni de en iyi bilen O'dur.

فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ۝٨

felâ tüṭi`i-lmükeẕẕibîn.

O halde, yalanlayıcılara itaat etme.

وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ۝٩

veddû lev tüdhinü feyüdhinûn.

Onlar istediler ki yumuşak davranasın da onlar da sana yumuşak davransınlar.

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ ۝١٠

velâ tüṭi` külle ḥallâfim mehîn.

Şunların hiçbirine boyun eğme: Yemin edip duran aşağılık,

هَمَّازٍ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍ ۝١١

hemmâzim meşşâim binemîm.

Daima kusur arayıp kınayan, hep lâf götürüp getiren,

مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

mennâ`il lilḫayri mü`tedin eŝîm.

Hayra engel olan, saldırgan, günahkâr,

عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ۝١٣

`utüllim ba`de ẕâlike zenîm.

Kaba ve haşin, sonra da kötülükle damgalı,

أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ ۝١٤

en kâne ẕâ mâliv vebenîn.

Mal ve oğulları var diye (böyle davranır).

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَـٰتُنَا قَالَ أَسَـٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٥

iẕâ tütlâ `aleyhi âyâtünâ ḳâle esâṭîru-l'evvelîn.

Kendisine âyetlerimiz okunduğunda: "Eskilerin masalları" der.